Dag 19 : Arlington

Vandaag stond een bezoek aan de National militaire begraafplaats Arlington gepland. We konden wat langer blijven liggen en dat was fijn. Na een heerlijk ontbijt bracht een taxi ons naar Arlington. Daar aangekomen was de mogelijkheid er om met een treintje het terrein op te gaan en uit te stappen waar je wilde. Dat deden wij natuurlijk. Het is namelijk een gigantisch groot terrein waar 400000 omgekomen militairen liggen begraven. Ook is president Kennedy daar begraven. Hoogtepunt is het graf van de onbekende soldaat waar 24/7 en 365 dagen per jaar de wacht wordt gehouden. Dit is een elite baan wat maar voor enkele is weggelegd. Om het uur vind er een wisseling van de wacht plaats. Dit gaat met hele ceremonie waarvan wij getuigen mochten zijn. Het is dan doodstil en iedereen is geïmponeerd hoe dit allemaal in zijn werk gaat. Een en al discipline en alles is op elkaar afgestemd. Onderdeel hiervan is dat er elk uur een nieuwe bloemenkrans wordt neergelegd namens de Staten van Amerika die hun slachtoffers hiermee herdacht. Het tenue waarin de wachtlopers lopen ziet er onberispelijk uit. Er is geen kreukte te zien het zit als gegoten.

zoals ik al zei het is een gigantisch terrein en je kan er uren ronddolen. Wij hebben met het treintje een groot gedeelte gezien en toen was het ook wel genoeg. We hadden snel een taxi terug en hebben heerlijk in een restaurantje geluncht.  Het was ondertussen bij drieën en we hadden het wel een beetje gehad. Terug naar het hotel en heerlijk relaxen. Ondertussen ook de koffers voor een groot gedeelte ingepakt en gewogen. We zaten beiden onder het maximum. 
Morgen vertrekken wij richting Nederland en is er een eind gekomen van drie fantastische weken waarin wij weer een heel nieuw gedeelte van Amerika hebben mogen zien. Bij elkaar hebben we bijna 4000 km gereden en het was zeker de moeite waard. Het blijft een fascinerend land met al hun diverse bewoners. Over het algemeen hebben wij allemaal vriendelijke Amerikanen ontmoet en dat voelde goed. Van alle binnenlandse en buitenlandse politiek hebben wij weinig gemerkt. Het leven gaat oogaanzienlijk gewoon door.

wij hebben weer genoten en gaan zeker nog een keer. Hopelijk hebben jullie veel leesplezier gehad aan de verslagen.

groetjes Hans en Wilma